Σπίρτόκουτο (2003) – Μια Δεύτερη Ευκαιρία

imdb

 


Μια ελληνική ταινία που αξίζει περισσότερο απ' όσο φαίνεται


Υπάρχουν ταινίες που τις θυμάσαι γιατί σου άρεσαν. Και υπάρχουν ταινίες που τις θυμάσαι γιατί σε ενόχλησαν. Το Σπίρτόκουτο ανήκει στη δεύτερη κατηγορία — και γι' αυτό ακριβώς αξίζει μια δεύτερη ματιά.

Την είχα δει πριν χρόνια και της είχα βάλει ένα μισό αστέρι στα πέντε. Την είχα μισήσει. Τη θεώρησα χάλια. Αλλά σήμερα, μετά από καιρό, της έδωσα μια δεύτερη ευκαιρία. Και κατάλαβα κάτι: δεν είναι κακή ταινία. Είναι μια ταινία που σε κάνει να νιώθεις άβολα — και αυτό είναι το νόημά της.

Η Ιστορία

Σε ένα σπίτι, τέσσερα άτομα ζουν σαν να βρίσκονται μέσα σε τρελοκομείο.

Ο Δημήτρης είναι ο πατέρας. Παριστάνει τον σκληρό. Επιβάλλει την άποψή του φωνάζοντας, ακόμη και φτάνοντας στην υστερία. Η γυναίκα του ζει σε πλήρη αδιαφορία, απομονωμένη στο δωμάτιό της. Το ίδιο και τα παιδιά του.

Κανείς δεν ακούει κανέναν. Όλοι φωνάζουν. Όλοι είναι μόνοι.

Τι Λειτουργεί

Το θέμα είναι εξαιρετικό. Μια οικογένεια που διαλύεται — όχι με δράματα, αλλά με φωνές, βρισιές, και καθημερινή υστερία. Είναι αληθινό. Είναι επίκαιρο. Και είναι σπαρακτικό.

Οι ερμηνείες είναι δυνατές. Ο Δημήτρης είναι αηδιαστικός — αλλά πιστευτός. Η γυναίκα του είναι παγωμένη — αλλά πιστευτή. Τα παιδιά είναι θύματα — αλλά όχι αθώα.

Τι Δεν Λειτουργεί

Η ταινία κρατά πολύ. Αν το σενάριο ήταν πιο πειθαρχημένο, θα διαρκούσε 20 λεπτά. Αντ' αυτού, γεμίζει με συνεχείς υστερικές καταστάσεις και βρισιές που επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά — αφήνοντας τον θεατή αδιάφορο μετά από λίγο.

Η σκηνοθεσία είναι θεατρική. Γυρισμένη εξ ολοκλήρου μέσα σε ένα σπίτι, μοιάζει περισσότερο με θεατρική παράσταση παρά με κινηματογραφική ταινία. Αυτό μπορεί να λειτουργεί για 20 λεπτά. Για 90, κουράζει.

Οι κωμικές σκηνές είναι λίγες. Υπάρχουν στιγμές γέλιου — αλλά είναι σπάνιες. Το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας είναι ένταση χωρίς εκτόνωση.

Ο Τίτλος

Το «Σπίρτόκουτο» είναι ένας από τους καλύτερους ελληνικούς τίτλους. Δεν είναι τυχαίος. Όλοι στο σπίτι είναι έτοιμοι να ανάψουν με το παραμικρό. Μια λέξη, μια ματιά, μια ανάσα — και η φωτιά ξεκινά. Το σπίτι είναι ένα κουτί γεμάτο σπίρτα. Και αρκεί ένα τρίψιμο για να γίνει έκρηξη.

Η Βαθμολογία

  • Το θέμα: 7/10 — ενδιαφέρον, καθημερινό, αληθινό

  • Οι υπερβολικές επαναλήψεις βωμολοχίας και υστερικότητας: 3/10 — κουράζουν

  • Η σκηνοθεσία: 4/10 — θεατρική, περιορισμένη

  • Συνολικά: 5/10 — μια ταινία που αξίζει μια ματιά, αλλά δεν είναι για όλους

Το Τελικό

Δεν είναι μια ταινία που θα αγαπήσεις. Είναι μια ταινία που θα νιώσεις. Και αν την μισήσεις, τότε κατάλαβες τι προσπαθεί να κάνει: να σε βάλει μέσα σε ένα σπίτι που καίγεται. Και να σε αφήσει να μυρίσεις τον καπνό.

Αν δεν την έχεις δει, δώσε της μια ευκαιρία. Αν την έχεις δει και τη μίσησες, δώσε της μια δεύτερη. Μπορεί να εκπλαγείς — όπως εγώ.

Comments

Popular posts from this blog

Gumus a tv series with side effects !

Baraem and commentary on .... (read inside !)

SINPFEMO A better signal tech analysis by using F/TDM