Οι γαμπροί της ευτυχίας 62 & 14

 

 imdb

 

Οι Γαμπροί της Ευτυχίας (1962 vs 2014)

clopy paste  απο την σελιδα 2017   με μικρες προσθηκες 

Η ταινία αυτή βασίζεται σε σενάριο του Τσιφόρου και είναι μια ξεκαρδιστική κωμωδία. Έτυχε πρόσφατα να δω και τις δύο versions με διαφορά μιας μέρας, με πρωταρχικό στόχο να κάνω συγκρίσεις μεταξύ τους, και πραγματικά, και οι δύο δεν παίζονταν!

Η ιστορία και στις δύο περιπτώσεις ήταν σχεδόν ίδια (σχεδόν όμοιο κείμενο), με μερικές μικρές διαφορές μεταξύ τους:

Στην καινούρια ταινία αναφέρεται ένα μικρό background πριν την πρώτη γνωριμία. Στην παλιότερη ταινία αναφερόταν ότι τα χρήματα που κέρδιζε η Ευτυχία (κάπου 200.000 σε έγγραφα δημοσίου) ήταν για την ανιψιά της, ενώ στην καινούρια τα χρήματα αναφέρονταν στην ίδια, η οποία σπατάλησε αρκετά (από 2 εκ. ευρώ), αγοράζοντας μέχρι και κότερο! Αφαιρώντας, φυσικά, τα ευτράπελα της παραγωγής...

Anyway, μια σύντομη κριτική για τους ηθοποιούς:

  • Βασιλειάδου / Ρώπα: Σχεδόν το ίδιο (50/50).

  • Ρίζος / Ευριπιώτης: 45/55 (πιο σοβαρός από τον Ρίζο).

  • Λάζου / Μάλφα: 50/50.

  • Αυλωνίτης / Αποστολάκης: 70/30 (ο Αποστολάκης μου φαίνεται πολύ άτσαλος).

  • Τσιτσόπουλος / Τσιμιτσέλης: 40/40 (και οι δύο παίζουν έναν άχαρο ρόλο).

Επιπλέον Σχόλια:

  • Το Χιούμορ της Εποχής: Η παλιά στηριζόταν περισσότερο στις ατάκες και στο φυσικό εκτόπισμα που είχαν οι ηθοποιοί της χρυσής εποχής, ενώ η καινούρια προσπαθεί να καλύψει το κενό με πιο γρήγορο μοντάζ και πιο σύγχρονη "φασαρία".

  • Σκηνοθετική Προσέγγιση: Το remake εκμεταλλεύεται τα όμορφα εξωτερικά γυρίσματα και το χρώμα, δίνοντας μια πιο ανάλαφρη, καλοκαιρινή αίσθηση, σε αντίθεση με την πιο θεατρική και "κλειστή" ατμόσφαιρα του '62.

  • Η Χημεία του Συναφιού: Στην αυθεντική εκδοχή νιώθεις ότι οι ηθοποιοί έπαιζαν με τη μία και έβγαινε αβίαστα το γέλιο, ενώ στο remake φαίνεται πως καταβλήθηκε περισσότερη προσπάθεια για να φτάσουν το ίδιο αποτέλεσμα — χωρίς όμως να υποτιμάται η προσπάθεια.

Συμπέρασμα:

Βαθμολογία: 9 και στις δύο περιπτώσεις!

Η «Αισθητική» της Εποχής: Η παλιά ταινία είχε την κλασική ασπρόμαυρη γοητεία του '60 που βασιζόταν καθαρά στην εκφραστικότητα των προσώπων, ενώ η νέα πόνταρε πολύ στο έντονο χρώμα, τα καλοκαιρινά τοπία και τη σύγχρονη εικόνα για να «αναπνεύσει» το σενάριο.

Το Ρίσκο των Remakes:
Το να αγγίζεις ένα ιερό τέρας του Τσιφόρου είναι πάντα επικίνδυνο, αλλά εδώ το remake στάθηκε αξιοπρεπέστατα χωρίς να προσβάλει το πρωτότυπο — πράγμα σπάνιο για τις ελληνικές διασκευές.

Η Δύναμη του Σενάριου:
Η ταινία αποδεικνύει ότι όταν μια ιστορία είναι καλογραμμένη από την αρχή, αντέχει στον χρόνο και μπορεί να σταθεί άνετα σε κάθε δεκαετία, είτε μιλάμε για δραχμές και χαρτιά δημοσίου είτε για ευρώ και κότερο
!

Comments

Popular posts from this blog

Baraem and commentary on .... (read inside !)

Gumus a tv series with side effects !

SINPFEMO A better signal tech analysis by using F/TDM