Κριτική Ταινίας: Λιούμπη (2005)

 

 imdb

 

 

Κριτική Ταινίας: Λιούμπη (2005)

Σκηνοθεσία / Σενάριο: Λάγια Γιούργου

Πρωταγωνιστούν: Ευγενία Καπλάν, Αλέξης Γεωργούλης, Λένα Κιτσοπούλου, Νίκος Γεωργάκη, Όλγα Δαμάνη

Η Ακτινογραφία της Νεοελληνικής Υποκρισίας

Στη Λιούμπη της Λάγιας Γιούργου, η πλοκή ξετυλίγεται γύρω από μια εντυπωσιακά όμορφη νεαρή μετανάστρια (Ευγενία Καπλάν), η οποία προσλαμβάνεται για τη φροντίδα μιας ανήμπορης γηραιάς κυρίας (Όλγα Δαμάνη). Η παρουσία της όμως λειτουργεί ως καταλύτης σε ένα ήδη βαθιά δυσλειτουργικό ελληνικό σπίτι. Εκεί συγκατοικούν ο εργένης γιος, Δημήτρης (Αλέξης Γεωργούλης), και η παντρεμένη κόρη (Λένα Κιτσοπούλου) — μια γυναίκα σε μόνιμη υστερική κατάσταση, δηλητηριασμένη από ξενοφοβία αλλά και απροκάλυπτη φθονερή ζήλια για τη νιότη και την ομορφιά της ξένης κοπέλας.

Ο Δημήτρης, εγκλωβισμένος σε μια βολική αλλά βαλτωμένη σχέση, αναζητά διέξοδο στην ελκυστική παρουσία της Λιούμπη, οδηγώντας τη σχέση τους σε έναν παράφορο έρωτα. Όμως, τα πραγματικά προβλήματα αρχίζουν όταν η υποκρισία της «αγίας ελληνικής οικογένειας» συναντά τον στυγνό επαγγελματικό και κοινωνικό καιροσκοπισμό.

Όταν ένας επιχειρηματικός συνεργάτης δείχνει ενδιαφέρον για το μαγαζί της οικογένειας, αφήνοντας παράλληλα αιχμές για μια πιθανή αποκατάσταση της κόρης του με τον Δημήτρη, η «ευκαιρία» για κοινωνική και οικονομική ανέλιξη φαντάζει χρυσή. Και εκεί ακριβώς αποκαλύπτεται η γυμνή αλήθεια: όταν η Λιούμπη μένει έγκυος, ο «ωραίος» του ελληνικού σινεμά προσπαθεί με μικροαστική πονηριά να τα βολέψει όλα — και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο.

Το Καυτηριαστικό Σχόλιο: Τα Κακώς Κείμενα της Κοινωνίας μας

Η ταινία καταφέρνει να βάλει το νυστέρι βαθιά στα μόνιμα σαράκια του νεοέλληνα:

·                  Ο Μικροαστικός Ρατσισμός & η Ξενοφοβία: Η αντιμετώπιση της μετανάστριας όχι ως ανθρώπου, αλλά ως αναλώσιμου εργαλείου ή «απειλής» για τη νομιμότητα της οικογένειας.

·                  Ο Καιροσκοπισμός & η Ηθική Κατάπτωση: Η ευκολία με την οποία οι ηθικές αρχές θυσιάζονται στον βωμό του χρήματος, της «αποκατάστασης» και της κοινωνικής βιτρίνας.

·                  Η Αδυναμία Αναλαβής Ευθυνών: Ο ανδρικός χαρακτήρας που εκπροσωπεί την κλασική νεοελληνική νοοτροπία του «αναποφάσιστου» που θέλει τα πάντα χωρίς κανένα κόστος.

Ερμηνείες & Παραγωγή

Το μεγαλύτερο βάρος της ταινίας σηκώνει επάξια στους ώμους της η Ευγενία Καπλάν, η οποία πέρα από την καθηλωτική της εμφανιση, αποδίδει με ευαισθησία την ευάλωτη αλλά και αξιοπρεπή πλευρά της ηρωίδας. Ο Αλέξης Γεωργούλης υπηρετεί πειστικά τον ρόλο του συμβατικού, αναποφάσιστου άνδρα, διατηρώντας μια πολύ καλή ερμηνευτική χημεία με την πρωταγωνίστρια.

Από την άλλη, η Λένα Κιτσοπούλου αποτυπώνεται ανεξίτηλα στη μνήμη του θεατή: ενσαρκώνει ιδανικά τη νευρωτική, υστερική γυναίκα που πνίγεται μέσα στα δικά της αδιέξοδα και την ανικανότητα επικοινωνίας με τον σύζυγό της, ξεσπώντας το κενό της στους γύρω της.BTW  τυχαινωφ να γνωριζω την συνεπωνυμη Μονα που ειναι στο κρατικο Θεατρο ΒΕ αλλα ετυχε να ειναι συμπτωση 

Συμπέρασμα

Όπως πολύ εύστοχα είχε επισημάνει και η κριτική του Ριζοσπάστη, η ταινία αγγίζει την αυθεντική ουσία των κοινωνικών αδιεξόδων χωρίς εξωραϊσμούς. Παρά τις κάποιες σκηνοθετικές αδυναμίες ή τις σεναριακές ευκολίες σε ορισμένα σημεία, η Λιούμπη παραμένει μια δυνατή, όμορφη αλλά και ουσιαστικά καυστική ταινία που δεν φοβάται να δείξει το άσχημο πρόσωπο της διπλανής μας πόρτας.

Βαθμολογία: 7/10