Κριτικη Ελλαδα 3.0

Η ταινία παρουσιάστηκε στους κινηματογράφους εν μέσω μεγάλης ζέστης. Ευτυχώς, η αίθουσα είχε ανοιχτό το air conditioning και δροσιζόμασταν. Μια όμως κυρία χρησιμοποιούσε ενα χαρτίτης σαν ανεμιστήρα, ενώ εγώ παρακολουθούσα με βιταμινούχο νερό — είχα ρίξει και ένα αναβράζον με βιταμίνη C  στο μπουκαλι . Είχα ήδη διαβάσει νωρίτερα μερικές κριτικές, που ούτε την έθαβαν ούτε την επαίνεσαν. 

Η ταινία μοιάζει με τρεις μικρού μήκους "punk" ιστορίες ραμμένες μεταξύ τους με ασυνήθιστη κλωστή με κριτικες  γραμμενες παρακατω  σε random μορφη:

 

 

 

 

1. 100 Χρόνια Μπροστά (Μέρος 3)

   • Ατμόσφαιρα & ύφος: Φαντάσου τον Λαζόπουλο  [ηταν ο Τσιοτσιόπουλος BTW ] σε μια παράλληλη διάσταση όπου η νοσταλγία γίνεται ταινία θριλερ . Η "πρασινοφρούρεια γενειάδα" δεν είναι απλά αισθητική, είναι  η οπτική μεταφορά της εμμονής του με το  ΠΑΣΟΚ  και μια  κινηματογραφικη συσκσυη να παιζει απο φιλμ  σκηνες του ενδοξου ΠΑΣΟΚ με τον πρωταγωνιστη να κρατα τον γειτοντα του σαν ομηρο μεσα στο διαμερισμα του!

   • Κριτική: Η πλοκή διαθέτει σουρεαλιστική δομή: από φλυαρία και μυστική τηλεοπτική παραγωγή, περνάς απροειδοποίητα σε κρατημό και απειλή με όπλο. Είναι Metafiction στην Ελληνική επαρχία. Ο βαθμός 5/10 φανερώνει ότι η ιδέα είναι τρομερά "cult" και τολμηρή, αλλά η εκτέλεση ίσως είναι πιο μπερδεμένη παρά τρομακτική.

2. Planet Balcony – Μέρος 2

   • Ατμόσφαιρα & ύφος: Το πιο αστείο της συλλογής με τον προταγωνιστη να γινεαι αθελα του δεκτης μπανιστηριου και στο τελος 'καολλημενος' μαζι της  . Το "μπανιστιρτζής στα Εξάρχεια" ακούγεται σαν ρωμαντική κομεντί φτιαγμένη από την Ιωάννα Κρυωνά. Το χιούμορ εδώ δουλεύει φυσικά, χωρίς να χρειάζεται υπερβολική προετοιμασία.

   • Κριτική: Δεν χρειάζεται να είσαι Πειραιώτης για να καταλάβεις την καβγατζίδικη χημεία. Η κλειστοφοβία ενός διαμερίσματος και η ηδονοβλεψία είναι διαχρονικά θέματα, και το 7/10 δείχνει ότι εδώ η ταινία βρίσκει επιτέλους ένα γερό χιουμοριστικό παλμό.

3. Χους ει και εις χουν απελευσει – Μέρος 1

   • Ατμόσφαιρα & ύφος: Το όνομά του προδίδει το υπαρξιακό δράμα. Δεν είναι κωμωδία – είναι νεοελληνικό σουεραλιστιο gothic θρίλερ Με τον 'πορωταγωνιστή', υπάλληλο νεκροταφείου, συνεργαζόμενο με το αφεντικό του —τον παπά του κοιμητηρίου— να βρίσκει μια ευκαιρία για μια καλύτερη ζωή, μέσα σε λαμογιές, αν και στο τέλος το μεγαλύτερο αφεντικό τον ... "γειώνει" (έννοα και πράγμα).

   • Κριτική: Η εικόνα του νεκροταφείου "πέφτει στο πηγάδι" είναι πολύ δυνατή και ταιριάζει στον απόλυτο ζόφο. Το χαμηλό 4/10 εδώ μου λέει πως η παραγωγή δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί την ατμόσφαιρα, με αποτέλεσμα η περιπέτεια να χάνεται από την υπερβολή παρά από την ένταση.

Γενική Κριτική:

Η Ελλάδα 3.0 είναι ανεξάρτητος κινηματογράφος χωρίς φίλτρα. Οι άγνωστοι ηθοποιοί και οι απίστευτες συμπτώσεις δίνουν μια αίσθηση home movie που ξέφυγε από τον έλεγχο.

• Για ποιον είναι: Για σινεφίλ που ψάχνουν την παραίσθηση της ελληνικής πραγματικότητας.

• Για ποιον δεν είναι: Για όσους θέλουν γυαλιστερό σινεμά ή "κανονική" ροή.

Συνολική βαθμολογία: Λόγω της ανομοιομορφίας, ίσως μια γενική βαθμολογία 6/10 σου ταιριάζει: Cult, ανομοιογενές, με ένα διαμαντάκι (το Planet Balcony) και δύο πειράματα που τραβάνε τον θεατή σε γκρίζες ζώνες ελληνικού τρόμου και σουρεαλισμού